Historie

De huidige restanten van Kasteel Schaesberg dateren grotendeels uit 1571, 1616. De restanten van de hoeve dateren uit 1650. Het kasteel is gebouwd in opdracht van de familie Van Schaesberg op de fundamenten van hun oude burcht. De naam Schaesberg (Schayfzberg ed) komt al vanaf begin 14e eeuw voor in het gebied. Na het overlijden van de laatste adellijke bewoner in 1733, kwam het kasteel leeg te staan en viel het ten prooi aan verval.

Ten tijde van de Tweede Wereldoorlog was de hoeve eigendom van de Duitse baron Von Brauchitsch (Rimburg) en het kasteel van de familie Von Schaesberg. Na de oorlog werd zowel het kasteel als de hoeve aangemerkt als vijandig vermogen. In 1944 werd het kasteel door de Nederlandse staat onteigend en in 1949 verkocht aan de toenmalige gemeente Schaesberg.

De hoeve en landerijen naast het kasteel zijn tot 1964 in gebruik geweest als boerderij die lokaal bekend stond als het ‘Boereslot’. In 1965 stortte de middelste toegangstoren (het poortgebouw) van de hoeve in. Een maand later gevolgd door een brand in één van de bijgebouwen. In 1968 is de hoeve vanwege instortingsgevaar gesloopt. De ruïne van kasteel Schaesberg is dit lot bespaard.

In de jaren ’70 en ’80 van de vorige eeuw werd de overgebleven ruïne geconsolideerd en werden de contouren van de hoeve weer zichtbaar gemaakt. De grachten rondom de voormalige hoeve en de ruïne werden tot de komst van Stichting Slot Schaesberg vooral gebruikt door sportvissers.

Bron: RCE
Bron: RCE
Bron: RCE
Bron: RCE
Bron: RCE
Bron: RCE
Bron: RCE
Bron: RCE